Errorea hizkuntza gisa
Errorea beti ulertu izan da saihestu beharreko zerbait bezala: desbideratzea, anomalia bat, funtzionatu beharko lukeen sistema baten barruko eten bat. Hala ere, benetako prozesu oro erroreen gainean eraikita dago. Dantz ez da inoiz emaitza itxi bat izan, etengabe eboluzionatzen duen prozesua baizik, eta jaialdiaren hamargarren edizio hau ibilbide horren beste iterazio bat besterik ez da.
Edizio bakoitzak aztarnak uzten ditu: soinuak, irudiak, erabakiak, partekatutako uneak. Ez dira desagertzen, metatu, eraldatu eta forma berrietan agertzen dira. Erroreak ez du ezabatzen — berrantolatu egiten du.
Hizkuntza ikus-entzunezkoan, errorea zarata, distortsio, interferentzia edo zatiketa gisa agertzen da. Eta hain zuzen ere hor sortzen da estetika berri bat, hautemateko beste modu bat. Musika elektronikoa beti egon da espazio horretan: desorekatzen den horretan, modu inperfektuan errepikatzen den horretan, apurtu eta berreraikitzen den horretan.
Dantz Festival 2026 logika horretatik sortzen da. Bere memoriatik bertatik —artistak, publikoak, artxiboak, esperientziak— sortzen da sistema bat, zatitu, aldatu eta berrinterpretatzen duena. Seinale ezegonkor baten moduan, desagertu beharrean, transmititzeko modu berriak aurkitzen dituena.
Aurrera egitea ez baita beti zuzentzea. Batzuetan errorea bidearen funtsezko zatitzat onartzea da, harekin lan egitea eta hizkuntza propio gisa ulertzea. Entzun, handitu eta sorkuntza bihurtzea.
